• Contact Us
  • Punjab, the land of five rivers, India's bread basket, cradle of the Green revolution, land of Saint Soldiers. ਪੰਜਾਬ ਰੰਗਲਾ ਦੇਸ ਹੈ। ਇਥੇ ਕੁਦਰਤ ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਨਿਖਾਰ ਵਿਚ ਬਹੁਰੰਗੀ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹਰਿਆਵਲ ਤੇ ਸੋਕਾ, ਗਰਮੀ ਤੇ ਸਰਦੀ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਔਡ਼, ਹੁੱਸਡ਼ ਤੇ ਤੀਖਣ ਬੁੱਲੇ, ਸਰੀਰਕ ਸ੍ਰਮ ਤੇ ਕੋਮਲ ਹੁਨਰ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਚੰਡੀ, ਰੁੱਖਡ਼ਪਣ ਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਸਰਸਤਾ ਆਦਿ ਬੇਜੋਡ਼ ਜੋਡ਼ੇ ਅੰਕ ਸਹੇਲੀਆਂ ਵਾਂਙ ਇਥੇ ਗਲਵੱਕਡ਼ੀਆਂ ਪਾਈ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। Eh Mera Punjab | Promote your Page too
    free counters

    ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਮਨਭਾਉਂਦੀ ਖੁਰਾਕ-ਗੁੜ

    ਗੁੜ ਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਨ-ਭਾਉਂਦੀ ਖੁਰਾਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਗੁੜ ਦਾ ਨਾਂਅ ਲੈਂਦਿਆਂ ਹੀ ਮੂੰਹ ‘ਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁਆਦ ਦਾ ਆਨੰਦ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ‘ਚ ਸਿਆਲਾਂ ਦੀ ਰੁੱਤ ‘ਚ ਗੁੜ ਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਸਾਰਾ ਸਿਆਲ ਚੱਲਦੇ ਵੇਲਣੇ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਮੌਸਮੀ ਸੌਗਾਤ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਮਾਲ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ , ਨਾਲ ਹੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਮੇਲਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ‘ਚ ਵੇਲਣਿਆਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਤੱਤੇ ਗੁੜ ਦੀ ਮਹਿਕ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਉਥੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਿਆ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਦਿਹਾਤੀ ਖੇਤਰਾਂ ‘ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਆਲਾਂ ਦੀ ਖਿੜੀ ਧੁੱਪ ਦੇ ਨਾਲ ਹਵਾਵਾਂ ‘ਚ ਘੁਲੀ ਇਸ ਮਹਿਕ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਾਰਨਾ ਪੈਂਦਾ। ਉਦਾਂ ਵੀ ਭਲੇ ਸਮਿਆਂ ‘ਚ ਨਵਾਂ ਕਾਰਜ ਰਚਾਉਣ, ਨਵੀ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲਣ, ਠਾਕਾ ਜਾਂ ਮੰਗਣਾ ਕਰਨ ਮੌਕੇ, ਮੁਕੱਦਮਾ ਜਿੱਤਣ, ਮਕਾਨ ਦੀ ਨੀਹ ਰੱਖਣ, ਜੁਆਕਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਮੌਕੇ ਗੁੜ ਦੀ ਭੇਲੀ ਤੋੜ ਕੇ ਹੀ ਮੂੰਹ ਮਿੱਠਾ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

    ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਚਾਵਾਂ ਤੇ ਵਲਵਲਿਆਂ ਦੀ ਤਰਜ਼ਮਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਿਉਹਾਰ ਲੋਹੜੀ ਦਾ ਤਾਂ ਨਾਂਅ ਹੀ ਤਿਲਾਂ ਤੇ ਰੋੜੀ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਵੀ ਠੰਢ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਰਦੀਆਂ ‘ਚ ਤਿਲਾਂ ਨੂੰ ਗੁੜ ‘ਚ ਰਲਾ ਕੇ ਖਾਣਾ ਚੰਗਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਛ ਫੁੱਟ ਚੋਬਰ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਰਦੀਆਂ ‘ਚ ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਦੀਆਂ ਪਿੰਨੀਆਂ ਵੱਟ ਕੇ ਗੁੜ ਦੀਆਂ ਭੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਕਈ ਹੱਥ ‘ਚ ਗੁੜ ਦੀ ਭੇਲੀ ਫੜ ਕੇ ਹੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਪਤੀਲੇ ਪਾ ਕਾੜ੍ਹਨੀ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਲਾ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਨਿਗਰ ਖੁਰਾਕਾਂ ਖਾ-ਖਾ ਕੇ ਜੁਆਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕੰਗਣ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਘਰਾਂ ਦੇ ਲਵੇਰਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਤੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਖੀਰਾਂ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਗਾੜ੍ਹੀਆਂ ਲੱਸੀਆਂ ‘ਚ ਸ਼ੱਕਰ ਘੋਲ ਪੀ-ਪੀ ਉਮਰ ਭਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਇਆ ਕਰਦੀ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਦੇਸੀ ਖੁਰਾਕਾਂ ਖਾ ਕੇ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਗਭਰੂ ਆਪਣੇ ਫੌਲਾਦੀ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ੌਹਰ ਕਬੱਡੀਆਂ, ਛਿੰਝਾਂ ਤੇ ਅਖਾੜਿਆਂ ‘ਚ ਦਿਖਾਉਂਦੇ। ਕਣਕ ਦੀ ਵਾਢੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ‘ਚ ਮਿੱਟੀ-ਘੱਟੇ ਦੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋ ਬਚਣ ਲਈ ਕਾਮੇ ਤੇ ਕਿਸਾਨ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਪਿੱਛੋਂ ਗੁੜ ਦੀ ਭੇਲੀ ਜਰੂਰ ਖਾਂਦੇ। ਖੁਰਾਕੀ ਤੱਤਾਂ ਵਜੋਂ ਵੀ ਗੁੜ ਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ‘ਚ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਤੇ ਆਇਰਨ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।

    ਅੱਜ ਸਾਇੰਸ ਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਵਧੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁਹੱਈਆ ਹੋਈਆਂ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਆਧੁਨਿਕ ਸਹੂਲਤਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨਭਾਉਂਦੀ ਖੁਰਾਕ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਹੁਣ ਖੁਸ਼ੀ ਮੌਕੇ ਗੁੜ ਦੀ ਭੇਲੀ ਵੰਡ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਮਿਲਾਵਟ ਦੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ ਮਠਿਆਈਆਂ ਵੰਡ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਸੇ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਜਾਚ ‘ਚ ਆਈ ਵੱਡੀ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਕੇ ਮਿਹਨਤ ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਗੁੜ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਕਮਾਦ ਨੂੰ ਵੱਢਣਾ, ਫਿਰ ਛਿਲਣਾ, ਵੇਲਣੇ ‘ਚ ਪੀੜਨਾ, ਕੜਾਹੇ ‘ਚ ਕਾੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਫਿਰ ਗੰਡ ‘ਚ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਪੱਤ ਤੋਂ ਪੇਸੀਆਂ ਲਾਉਣੀਆਂ ਤਕੜੀ ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਹੁਣ ਤਾਂ 20 ਏਕੜ ਵਾਲਾ ਕਿਸਾਨ ਵੀ ਘਰ ਦੇ ਕੱਢੇ ਗੁੜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਿੱਲ ਦੀ ਬਣੀ ਖੰਡ ਦੀ ਵਰਤੋ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਹੀ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗ ਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਰੋਗੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਵੱਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਗੁਆਢੀਂ ਸੂਬਿਆਂ ‘ਚੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰ ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਹੀ ਕਿਰਾਇਆਂ ‘ਤੇ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਗੰਨੇ ਖਰੀਦ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ‘ਚ ਹੀ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਗੁੜ-ਸ਼ੱਕਰ ਵੇਚ ਮੋਟੀ ਕਮਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪੰਜਾਬੀ ਆਪਣੀ ਆਲਸ ਤੇ ਲਾਪ੍ਰਵਾਹ ਸੋਚ ਸਦਕਾ ਦੇਹ ਨੂੰ ਕੰਗਣ ਵਰਗੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਹਿਕਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੋ ਵੰਡਦੀ ਦੇਸੀ ਖੁਰਾਕ ਤੋਂ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਦੂਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।

    2 notes

    Famous Dhodha of Kot Kapura (Punjab).

    4 notes

    ਲੱਡੂਆਂ ਦੀ ਬਣੀ ਰਹੇ ਸਰਦਾਰੀ

    ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਲਵਾਈ ਲਿਆ ਕੇ ਲੱਡੂ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਡੱਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈਕ ਕਰਵਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਖੋਰਾ ਲੱਗਿਆ ਹੈ। ਕੜਾਹੀ ਚੜ੍ਹਨੀ, ਕੜਾਹੀ ’ਤੇ ਸ਼ਰੀਕਾ-ਕਬੀਲਾ ਬੁਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੰਮੀਆਂ ਹੇਕਾਂ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਫੁਲਕਾਰੀ ਹੇਠ ਰਲ-ਮਿਲ ਕੇ ਲੱਡੂ ਵੱਟਣਾ ਲੋਪ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਦੋਂ ਟਿੱਚਰ ਵਜੋਂ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਲੱਡੂ ਛੋਟੇ ਵੱਟਿਓ ਬਈ, ਐਵੇਂ ਕੰਮ ਨਿਬੇੜਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰਿਓ। ਜੇ ਸੌ ਹੱਥ ਰੱਸਾ ਸਿਰੇ ’ਤੇ ਗੰਢ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਇਹ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਲੱਡੂ ਹੀ ਵਿਆਹ ਦਾ ਮੁੱਖ ਧੁਰਾ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰ ਬਿੰਦੂ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
    ਅੱਜ ਘੱਗਰੇ ਫੁਲਕਾਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੂਜੇ ਸਭ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਾਂਗ  ਮਸ਼ੀਨੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਅੱਜ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਿੱਥੇ, ਕਿ
    ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗੇ,
    ਲੱਡੂ ਪੇੜੇ ਖਾਵਾਂਗੇ ਮੋਟੇ ਹੋ ਕੇ ਆਵਾਂਗੇ ।
    ਜਾਂ
    ਨਿੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਮੈਂ ਰਹਿੰਦੀ ਨਾਨਕੇ, ਖਾਂਦੀ ਲੱਡੂ ਪੇੜੇ।
    ਸੱਸੇ ਨੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨੱਚ ਲੈਣ ਦੇ, ਵੱਜੇ ਢੋਲਕੀ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦੇ ਵਿਹੜੇ।
    ਇੰਜ ਹੀ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਲੱਡੂ ਵੱਟਣ ਮਗਰੋਂ ਦਾਦਕੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਨਕੀਆਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਸੀ;
    ਮਾਮੀਏ ਦੇ ਦੇ ਸ਼ੌਕ ਦਾ ਗੇੜਾ ਲੱਡੂਆਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਮੋੜਦੇ
    ਅੱਗੋਂ ਉਹਦਾ ਜਵਾਬ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਨਹਿਲੇ ਉਤੇ ਦਹਿਲਾ;
    ਲੱਡੂ ਖਾਧੇ ਵੀ ਬਥੇਰੇ,ਲੱਡੂ ਵੱਟੇ ਵੀ ਬਥੇਰੇ ਅੱਜ ਲੱਗ ਜੂ ਪਤਾ।
    ਆਜਾ ਨੱਚ ਬਰਾਬਰ ਮੇਰੇ,  ਅੱਜ ਲੱਗ ਜੂ ਪਤਾ।
    ਜਦ ਨਾਨਕਾ ਮੇਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵਿਦਾ ਹੋਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਵੀ ਲੱਡੂਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ;
    ਲੱਡੂ ਪੱਕੇ, ਮੱਠੇ ਪੱਕੇ, ਵਿੱਚ ਪਕਾਏ ਪੂੜੇ।
    ਬੀਬੀ ਜੀ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣਦੇ, ਕਾਰਜ ਹੋ ਗਏ ਪੂਰੇ।
    ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨੱਚਣ-ਟੱਪਣ ਵਾਂਗ, ਤ੍ਰਿੰਞਣ ਵਿੱਚ ਕੱਤਣਾ,ਕੱਤਣੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ, ਪੂਣੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲੱਡੂਆਂ ਜਾਂ ਮਿਸ਼ਰੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਚੁੱਪ ਵੀ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕਣਾ, ਪੰਜਾਬਣ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਬਣਿਆ ਕਰਦੀ ਸੀ;
    ਮੇਰੀ ਕੱਤਣੀ ਨਸੀਬਾਂ ਵਾਲੀ, ਭਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਲੱਡੂਆਂ ਦੀ।
    ਜਾਂ
    ਲੱਡੂ ਲਿਆਵੇਂ ਤਾਂ ਭੋਰ ਕੇ ਖਾਵਾਂ, ਵੇ ਮਿਸ਼ਰੀ ਕੜੱਕ ਬੋਲਦੀ।
    ਉਹਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੇ ਇਹ ਉਲਾਂਭਾ ਤਾਂ ਸਿਰ ਮੱਥੇ ਮੰਨਿਆਂ ਪਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੱਸ ਬੋਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ;
    ਤੇਰੀ ਲੱਡੂਆਂ ਤੋਂ ਜਾਨ ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਬੋਲ ਹੱਸ ਕੇ।
    ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਜਦ ਹੋਰ ਉਲਾਂਭਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਨਮਦਾਤੀਆਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਫਿਰ ਅਜਿਹੇ ਬੋਲ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ;
    ਲੱਡੂ ਮੁੱਕ ਗਏ, ਯਰਾਨੇ ਟੁੱਟ ਗਏ
    ਕੱਚੀ ਯਾਰੀ ਲੱਡੂਆਂ ਦੀ। 
    ਜਾਂ
    ਬੋਲ ਕਿਹੜਿਆਂ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਜੱਟ ਮਰਦਾ,
    ਨੀਂ ਲੱਡੂ ਖਾ ਕੇ ਤੁਰਦੀ ਬਣੀ।
    ਮਧਰੇ ਜਿਹੇ ਜੀਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਲੱਡੂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;
    ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਜੀਜੇ ਲੰਮ-ਸਲੰਮੇ,
    ਮੇਰਾ ਜੀਜਾ ਮੱਡੂ ਜਿਹਾ।
    ਜਿਵੇਂ ਥਾਲ਼ੀ ’ਚ ਰਿੜ੍ਹਦਾ ਲੱਡੂ ਪਿਆ।
    ਕੋਟ ਕਚਹਿਰੀ ਦੇ ਚੱਕਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੈ ਜਾਣ, ਉਹ ਉਮਰ ਭਰ ਲਈ ਘਰ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦਾ। ਉਹ ਇਸ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਸਦਾ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ  ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁਟਿਆਰ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਲੈਣਾ ਕੀ ਕਰੂ;
    ਲੱਡੂ ਵੰਡਦੀ ਤਹਿਸੀਲੋਂ ਆਵਾਂ
    ਜੇ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ੀ ਯਾਰ ਛੁੱਟ ਜਾਏ।
    ਲੱਡੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵੇ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਕਈ ਵਾਰ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਮਸ਼ੂਕਾ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰਨ ’ਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਜਾਗ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਤਾਂ ਉਹ, ਉਹਦੇ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਲੱਡੂ ਹੀ ਚਲਾਵਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ;
    ਲੱਡੂ ਵੱਜ ਕਿ ਬਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟਿਆ, ਸੱਤੀਏ ਨੀਂ ਜਾਗ ਅੱਲ੍ਹੜੇ ।
    ਆਓ! ਸਾਰੇ ਰਲ ਕੇ ਲੱਡੂਆਂ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਅਣਖੀ ਪੱਗ ਦੀ ਸਲਾਮਤੀ ਲਈ ਦੁਆ ਕਰੀਏ;
    ਆਰੀ ਆਰੀ ਆਰੀ
    ਲੱਡੂਆਂ ਦੀ ਬਣੀ ਰਹੇ ਜੁਗੋ-ਜੁਗ ਸਰਦਾਰੀ।

    0 notes

    Jalebian.

    Jalebian.

    11 notes

    Traditional Halwai’s (Sweet makers) working their magic on Milk.

    Traditional Halwai’s (Sweet makers) working their magic on Milk.

    2 notes

    Sweet makers, florists expect brisk business

    With the Assembly election results being declared tomorrow, florists and sweetmeat shops are all decked up for the celebrations. Since the demand for both sweets and flowers will see a sudden spurt, shopkeepers are fully geared up to tackle the same. Sweets, especially laddoos, will be in great demand.

    A leading sweetmeat shops on the Ferozepur Road which is popular among the hi-end class is all prepared to handle the rush.

    “While some party workers have already ordered ladoos in advance, others will be buying these tomorrow. We are all ready to handle the rush. Besan boondi laddoos will rule the roost tomorrow,” said a salesman at a sweetmeat shop.

    Another shop at Civil Lines has also prepared sweets, especially laddoos and burfi in bulk. Tomorrow is a big day.

    “We are expecting heavy rush and most of the candidates order sweets from us. While laddoos will be bought for distribution among party workers and supporters, burfi will be distributed among the family members, relatives and well-wishers. But no doubt laddoo will be the king tomorrow,” added a salesman.

    Bobby, who works at one of the flower shops at Jawahar Nagar camp, said he was busy making garlands of marigold flowers since morning. “We have never witnessed such a huge rush. Our master told us that some politicians need these garlands,” he said.

    Another florist on the Pakhowal Road said he had received some orders of bouquets for tomorrow. Since election results will be declared tomorrow we are expecting a sudden rush in the evening. “We are all stocked up with flowers for bouquets and garlands,” he added.

    0 notes

    Royal Dhodha House - Kotkapura (Punjab)

    0 notes

    Mithai (Sweets)

    A Halwai making Mithai (Sweets)…Laddoo’s

    20 notes

    Jalebian…Indian Sweet

    Jalebian…Indian Sweet

    12 notes

    Hot Jalebian

    0 notes